ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Του συγγραφέα του έργου και σκηνοθέτη της παράστασης Περικλή Μοσχολιδάκη

Όλοι εσείς που κρατάτε στα χέρια σας το πρόγραμμα της παράστασής μας και διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα δείτε σε λίγο να ξετυλίγεται μπροστά σας στη σκηνή, η δραματική ζωή της Αγγέλικας Νίκλη Σολωμού, της μητέρας του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Διπλή ήταν η πρόκληση που αντιμετώπισα, όταν μου προτάθηκε από τον Δημήτρη Καρατζιά και τον Μάνο Αντωνιάδη, του φιλόξενου Πολυχώρου Vault, να γράψω το έργο και να το σκηνοθετήσω. Δύσκολο θέμα, ευαίσθητο αλλά και συναρπαστικό. Το έργο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αποτέλεσμα επίπονης έρευνας αλλά και μυθοπλασία, όπως πρέπει να είναι κάθε θεατρικό έργο που καταπιάνεται με ένα ιστορικό θέμα ή πρόσωπο. Στην παράσταση που θα δείτε, η Αγγέλικα, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Διονυσίου Σολωμού, μόνη κι έρημη πια, ντύνεται ‘κούκλα’, όπως έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής της, μια κούκλα που την κακοποίησαν, την εκμεταλλεύτηκαν, τη διαπόμπευσαν και κάνει έναν απολογισμό της δραματικής ζωής της. Μιλά για την εξαθλίωση και τη φτώχια, για τον έρωτα και τα παιδιά της, για την κακοποίηση του σώματος και της ψυχής της, για τον ποιητή γιο της και τον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία, για τον δημόσιο εξευτελισμό της στο δικαστήριο.

Πρόσθεσα στο όνομα της Αγγελικής το προσωνύμιο διάφανη, γιατί στερήθηκε το δικαίωμα να έχει προσωπική ζωή. Διάφανη, αφού γεννώντας τον εθνικό μας ποιητή υποχρεώθηκε από την Ιστορία, όσο ζούσε, αλλά και μετά τον θάνατό της, να κουβεντιάζουν όλοι, πότε με κακεντρέχεια, πότε με περιέργεια, πότε με τρυφερότητα, τις λεπτομέρειες της ζωής της. Διάφανη, αφού έζησε τη ζωή της παρατηρώντας τον κόσμο πίσω από ένα διάφανο τζάμι, τζάμι κι η ίδια, εύθραυστο αλλά και σκληρό, θαμπό αλλά και καθάριο.

Η Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού, γέννησε και ανέθρεψε τον ποιητή που έδωσε φωνή σ’ έναν ολόκληρο λαό, πλάσμα ποιητικό και η ίδια, ισορροπεί ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και το όραμα, στη ζωή και το όνειρο και περιμένει το τέλος, την εκπλήρωση, την τελική κάθαρση, δίπλα στον μόνο ‘διάφανο’ που ωστόσο ξέρει να κρατάει μυστικά.

Σας παραδίδουμε το έργο. Ευχόμαστε να μοιραστείτε μαζί μας τη μεγάλη συγκίνηση που νιώσαμε όλοι εμείς που ετοιμάσαμε αυτήν την παράσταση.